
Twenty-five artistes from eight tribal communities in five States attended a five-day songwriting and music production camp in Kolkata, organised by the Indian Performing Right Society with support from the Union Ministry…
അഞ്ച് സംസ്ഥാനങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള എട്ട് ആദിവാസി വിഭാഗങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള ഇരുപത്തിയഞ്ച് കലാകാരന്മാർ കൊൽക്കത്തയിൽ നടന്ന അഞ്ച് ദിവസത്തെ ഗാനരചനയും സംഗീത നിർമ്മാണ ക്യാമ്പിലും പങ്കെടുത്തു. കേന്ദ്ര ട്രൈബൽ അഫയേഴ്സ് മന്ത്രാലയത്തിന്റെ സഹായത്തോടെ ഇന്ത്യൻ പെർഫോമിംഗ് റൈറ്റ് സൊസൈറ്റിയാണ് ഇതിന് നേതൃത്വം നൽകിയത്. വയനാട്ടിൽ നിന്ന് എട്ട് പേർ പങ്കെടുത്തതിൽ നാല് പേർ പണിയ വിഭാഗത്തിൽ നിന്നും നാല് പേർ കാട്ടുനായ്ക്ക വിഭാഗത്തിൽ നിന്നും ഉള്ളവരാണ്. മുതിർന്ന സംഗീതജ്ഞരുടെ നേതൃത്വത്തിൽ തങ്ങളുടെ തനത് ഭാഷകളും വാദ്യോപകരണങ്ങളും ഉപയോഗിച്ച് ഇവർ പുതിയ ഗാനങ്ങൾ ഒരുക്കി.
ഗാനരചന, റെക്കോർഡിംഗ്, യൂട്യൂബ് വരുമാനം, പകർപ്പവകാശം, റോയൽറ്റി പങ്കിടൽ എന്നിവ ഈ പരിപാടിയിൽ പഠിപ്പിച്ചു. പങ്കെടുക്കുന്ന കലാകാരന്മാർക്ക് ഐപിആർഎസ് സൗജന്യ അംഗത്വവും തങ്ങൾ സൃഷ്ടിച്ച ഗാനങ്ങളുടെ രചയിതാവ് എന്ന അവകാശവും ലഭിക്കുമെന്നാണ് കരുതപ്പെടുന്നത്. ആദിവാസി സംഗീതജ്ഞരുമായി പ്രവർത്തിക്കുന്ന സന്നദ്ധ സംഘടനകൾ പറയുന്നത് പല കലാകാരന്മാരും കുറഞ്ഞ പ്രതിഫലമാണ് വാങ്ങുന്നതെന്നും നിയമപരമായ അവകാശങ്ങളെക്കുറിച്ച് ഇവർക്ക് അറിവില്ലെന്നുമാണ്. അയ്യപ്പനും കോശിയും എന്ന ചിത്രത്തിലൂടെ ദേശീയ പുരസ്കാരം നേടിയ നഞ്ചിയമ്മ ഇതിനൊരു അപവാദമാണ്.
ആദിവാസി സംഗീതത്തെ കേവലം പാരമ്പര്യം മാത്രമായോ അല്ലെങ്കിൽ കച്ചവട ഉൽപ്പന്നമായോ കാണുന്നത് തെറ്റാണ്. പ്രായോഗികമായ പ്രശ്നം എന്നത് കലാകാരന്മാർക്ക് കരാറുകളും കൃത്യമായ രേഖകളും സുതാര്യമായ പ്രതിഫലവുമാണ് ആവശ്യം എന്നതാണ്. പ്ലാറ്റ്ഫോമുകളും നിർമ്മാതാക്കളും അർഹമായ ക്രെഡിറ്റോ റോയൽറ്റിയോ നൽകാൻ തയ്യാറായില്ലെങ്കിൽ പരിശീലനം കൊണ്ട് മാത്രം ചൂഷണം തടയാനാകില്ല. ഈ 25 കലാകാരന്മാർക്ക് വെറും സർട്ടിഫിക്കറ്റുകൾ മാത്രം ലഭിച്ചാൽ പോരാ, ഐപിആർഎസ് രജിസ്ട്രേഷനും പുറത്തിറങ്ങുന്ന കൃതികളിൽ നിന്ന് യഥാർത്ഥ വരുമാനവും ലഭിക്കുന്നുണ്ടോ എന്നതാണ് പ്രസക്തമായ ചോദ്യം.
ഉറവിടം: thehindu.com
ഈ വാർത്ത എഐ ഉപയോഗിച്ച് തയ്യാറാക്കിയതാണ്.