
A seabed sediment core from West Antarctica contains fossilised roots, pollen and spores from a temperate rainforest that grew about 90 million years ago, roughly 900 km from the South Pole. The…
पश्चिम अंटार्क्टिकाच्या समुद्रतळावरील गाळाच्या नमुन्यात दक्षिण ध्रुवापासून सुमारे ९०० किमी अंतरावर ९० दशलक्ष वर्षांपूर्वी वाढलेल्या समशीतोष्ण पावसाळी वनाची जीवाश्म मुळे, परागकण आणि बीजाणू सापडली आहेत. हा शोध, २०१७ मध्ये अमुंडसेन समुद्रात झालेल्या पोलारस्टर्न मोहिमेदरम्यान मिळालेल्या नमुन्यांवर आधारित असून, हे जंगल क्रेटेशियस काळात सुमारे ८२ अंश दक्षिण अक्षांशावर होते.
मुळे दर्शवतात की ही वनस्पती जिथे सापडली तिथल्याच मातीत वाढली होती, तर रासायनिक पुरावे ओलसर परिसंस्थेकडे निर्देश करतात. शास्त्रज्ञांच्या अंदाजानुसार सरासरी वार्षिक तापमान सुमारे १२ अंश सेल्सिअस होते, तर उन्हाळ्यातील तापमान ध्रुवीय अंधाराच्या महिन्यांनंतरही १९ अंश सेल्सिअसजवळ पोहोचले. हवामान मॉडेलिंगनुसार वातावरणातील कार्बन डायऑक्साइडचे प्रमाण १,१२० ते १,६८० भाग प्रति दशलक्ष या दरम्यान असावे. त्याच नमुन्यात नंतर सापडलेले अंबरचे तुकडे राळ निर्माण करणाऱ्या झाडांच्या उपस्थितीचे पुरावे देतात.
अंटार्क्टिका एकेकाळी उष्णकटिबंधीय स्वर्ग होता हे दावे पुराव्यांना सरळ करत नाहीत. शास्त्रज्ञ सूर्यप्रकाश नसलेल्या महिन्यांना सामोरे जाणाऱ्या समशीतोष्ण पावसाळी वनाचे वर्णन करतात, कायमस्वरूपी गरम जंगलाचे नव्हे. तसेच, हे प्राचीन हवामान स्वतःहून आधुनिक तापमानवाढीचे प्रत्येक तपशील सांगू शकत नाही, कारण बर्फाचे आवरण, महासागर आणि वातावरणातील कार्बन डायऑक्साइड या सर्व गोष्टी भिन्न होत्या. उपयुक्त तुलना अधिक संकुचित आहे: बर्फ नाहीसा झाल्यावर आणि कार्बन डायऑक्साइड वाढल्यावर काय होते? भविष्यातील अंटार्क्टिक बर्फाचे नुकसान आणि मोजलेली कार्बन डायऑक्साइड पातळी ही कठोर चाचणी देतील.
स्रोत: timesofindia.indiatimes.com
ही कथा वरील स्रोताच्या आधारे AI द्वारे संश्लेषित केली गेली.