
A municipal corporation has priced treated sewage at Rs 7.50 per kilolitre for a proposed hyperscale data centre, sparking protests over a city already short 30 million litres daily (MLD) of potable…
ನಗರ ಪಾಲಿಕೆಯೊಂದು ಹೈಪರ್ಸ್ಕೇಲ್ ಡೇಟಾ ಸೆಂಟರ್ ಯೋಜನೆಗೆ ಪ್ರತಿ ಕಿಲೋಲೀಟರ್ ಸಂಸ್ಕರಿಸಿದ ತ್ಯಾಜ್ಯ ನೀರನ್ನು 7.50 ರೂ. ದರದಲ್ಲಿ ನೀಡಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿದ್ದು, ಪ್ರತಿದಿನ 30 ದಶಲಕ್ಷ ಲೀಟರ್ (MLD) ಕುಡಿಯುವ ನೀರಿನ ಕೊರತೆ ಎದುರಿಸುತ್ತಿರುವ ನಗರದಲ್ಲಿ ತೀವ್ರ ಪ್ರತಿಭಟನೆಗೆ ಕಾರಣವಾಗಿದೆ. ಆದರೆ ಡೇಟಾ ಸೆಂಟರ್ಗೆ ಹಂಚಿಕೆ ಮಾಡಿರುವ 12 MLD ನೀರು ಕುಡಿಯುವ ನೀರಲ್ಲ ಬದಲಾಗಿ ಸಂಸ್ಕರಿಸಿದ ತ್ಯಾಜ್ಯ ನೀರಾಗಿದೆ. ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಉತ್ಪತ್ತಿಯಾಗುವ 72,368 MLD ನಗರದ ತ್ಯಾಜ್ಯ ನೀರಿನ ಪೈಕಿ ಕೇವಲ 20,000 MLD ನೀರನ್ನು ಮಾತ್ರ ಸಂಸ್ಕರಿಸಲಾಗುತ್ತಿದ್ದು ಉಳಿದ ನೀರು ನೇರವಾಗಿ ನದಿಗಳನ್ನು ಸೇರುತ್ತಿದೆ.
2030ರ ವೇಳೆಗೆ ಡೇಟಾ ಸೆಂಟರ್ ವಲಯದ ಒಟ್ಟು ನೀರಿನ ಬೇಡಿಕೆ 163 ಶತಕೋಟಿ ಲೀಟರ್ ಎಂದು ಅಂದಾಜಿಸಲಾಗಿದೆ. ಇದು ಭಾರತದ ವಾರ್ಷಿಕ ಬಳಕೆಯ ಕೇವಲ 1/50ನೇ ಭಾಗದಷ್ಟು (ಶೇ. 1ರಷ್ಟು) ಮಾತ್ರ. ಇತ್ತ ಪಂಜಾಬ್ನಲ್ಲಿ ಕೇವಲ ಭತ್ತದ ಕೃಷಿಗಾಗಿ ಅಂತರ್ಜಲ ಮರುಪೂರಣಕ್ಕಿಂತ ಶೇ. 160ರಷ್ಟು ಹೆಚ್ಚು ನೀರನ್ನು ಬಳಸಲಾಗುತ್ತಿದೆ. ಡೇಟಾ ಸೆಂಟರ್ಗಳಿಗೆ ಸಂಸ್ಕರಿಸಿದ ನೀರು ನೀಡದಿದ್ದರೆ ಅವು ವಿದ್ಯುತ್ ಬಳಕೆಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಇದು ಪರೋಕ್ಷವಾಗಿ ಮತ್ತಷ್ಟು ಹೆಚ್ಚು ನೀರಿನ ಬಳಕೆಗೆ ದಾರಿ ಮಾಡಿಕೊಡುತ್ತದೆ ಎನ್ನುವುದನ್ನು ಟೀಕಾಕಾರರು ಮರೆಯುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.
ಡೇಟಾ ಸೆಂಟರ್ಗಳಿಗೆ ಸಂಸ್ಕರಿಸಿದ ನೀರು ನೀಡುವ ಬಗ್ಗೆ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವ ಗದ್ದಲವು ನಿಜವಾದ ಹಗರಣವನ್ನು ಮರೆಮಾಚುತ್ತಿದೆ. ಅದೆಂದರೆ ಇಂದಿಗೂ 52,000 MLD ಸಂಸ್ಕರಿಸದ ತ್ಯಾಜ್ಯ ನೀರು ನದಿಗಳನ್ನು ಸೇರುತ್ತಿದೆ. ಪಂಜಾಬ್ನ ರೈತರು ಭತ್ತದ ಬೆಳೆಗಾಗಿ ಅಂತರ್ಜಲವನ್ನು ಮಿತಿಮೀರಿ ಬಳಸುತ್ತಿದ್ದರೂ ಅವರ ಮೇಲೆ ಯಾವುದೇ ತೆರಿಗೆ ಇಲ್ಲ. ಡೇಟಾ ಸೆಂಟರ್ಗಳ ವಿರುದ್ಧ ಪ್ರತಿಭಟನೆ ನಡೆಸುವ ಮುನ್ನ, ಪ್ರತಿ ಮೆಗಾವ್ಯಾಟ್ ವಿದ್ಯುತ್ ಉತ್ಪಾದನೆಗೆ 2.5 ರಿಂದ 3.5 ಘನ ಮೀಟರ್ ನೀರನ್ನು ಬಳಸುವ ಉಷ್ಣ ವಿದ್ಯುತ್ ಸ್ಥಾವರಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಜನಸಾಮಾನ್ಯರ ಆಕ್ರೋಶ ಏಕೆ ಇಲ್ಲ ಎನ್ನುವುದನ್ನು ಸ್ಪಷ್ಟಪಡಿಸಬೇಕು. ನಗರ ಪಾಲಿಕೆಗಳು ಕುಡಿಯುವ ನೀರಿಗೆ ದರ ನಿಗದಿಪಡಿಸಿ, ಸಂಸ್ಕರಿಸಿದ ನೀರನ್ನು ಅಗ್ಗದ ದರದಲ್ಲಿ ಪೂರೈಸುವ ಮೂಲಕ ತ್ಯಾಜ್ಯ ನಿರ್ವಹಣೆಯ ಸ್ಥಿತಿಗತಿಯನ್ನು ಸುಧಾರಿಸುತ್ತವೆಯೇ ಎಂಬುದು ಮುಖ್ಯ.
ಮೂಲ: economictimes.indiatimes.com
ಈ ಸುದ್ದಿಯನ್ನು ಮೇಲಿನ ಮೂಲದಿಂದ ಎಐ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ ಬಳಸಿ ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತಗೊಳಿಸಲಾಗಿದೆ.