
In two months, Hindi cinema has seen the release of two big films set during the Partition of India: Main Vaapas Aaunga and Batwara 1947. Both focus on the human cost of…
இந்தியப் பிரிவினையை மையமாக வைத்து மெயின் வாபஸ் ஆவுங்கா மற்றும் பட்வாரா 1947 ஆகிய இரண்டு முக்கியத் திரைப்படங்கள் கடந்த இரண்டு மாதங்களில் வெளியாகி உள்ளன. இவை இரண்டும் அரசியல் குழப்பங்களை விடுத்து மனிதநேயம் மற்றும் நம்பிக்கையை முன்னிறுத்தி பிரிவினையினால் ஏற்பட்ட பாதிப்புகளை விவரிக்கின்றன. இம்தியாஸ் அலியின் மெயின் வாபஸ் ஆவுங்கா பிரிவினையால் பிரிக்கப்பட்ட சீக்கிய இளைஞர் மற்றும் பெண்ணின் காதல் கதையைப் பேசுகிறது. ராஜ்குமார் சந்தோஷியின் பட்வாரா 1947 படத்தில், இந்துப் பெண் ஒருவருக்கு அடைக்கலம் தரும் முஸ்லிம் கதாபாத்திரத்தில் சன்னி தியோல் நடித்துள்ளார். பிரிவினையின் போது நிகழ்ந்த கொடுமைகள் மற்றும் வீரமிக்க செயல்கள் ஆகிய இரண்டையுமே தாங்கள் வெளிப்படுத்தியுள்ளதாக இயக்குநர்கள் தெரிவிக்கின்றனர்.


பாலிவுட் பிரிவினையை நாட்டுப்பற்றின் பெயரால் சுரண்டுவதாகவோ அல்லது அதை முற்றிலும் தவிர்ப்பதாகவோ ஒரு விமர்சனம் உண்டு. ஆனால் இந்த இரண்டு திரைப்படங்களும் நடுநிலையான பாதையைத் தேர்ந்தெடுத்துள்ளன. அவை வன்முறையை நியாயப்படுத்தவில்லை அதே சமயம் அதை மறைக்கவும் இல்லை. தனிப்பட்ட காதல் மற்றும் இழப்புகளை மையப்படுத்துவதன் மூலம் பிரிவினை என்பது வெறும் அரசியல் நிகழ்வு மட்டுமல்ல அது சாதாரண மக்களின் மனிதத் துயரம் என்பதை இவை நினைவூட்டுகின்றன. இத்தகைய கதைசொல்லல் பாக்ஸ் ஆபீஸில் நிலவும் சத்தமான மற்றும் துருவமுனைக்கும் கதைகளுக்கு இடையே தாக்குப்பிடிக்குமா என்பதே இப்போதைய சவால்.
ஆதாரம்: hindustantimes.com
இந்தச் செய்தி மேலே இணைக்கப்பட்டுள்ள ஆதாரத்திலிருந்து செயற்கை நுண்ணறிவு மூலம் தொகுக்கப்பட்டது.