
Lawrence Liang, writing for National Herald India, draws a stark parallel between the Nazi book burnings and the current practice of AI companies like Anthropic destroying physical books to train large language…
ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಹೆರಾಲ್ಡ್ ಇಂಡಿಯಾಗೆ ಬರೆದಿರುವ ಲಾರೆನ್ಸ್ ಲಿಯಾಂಗ್, ನಾಜಿ ಪುಸ್ತಕ ಸುಡುವಿಕೆ ಮತ್ತು ದೊಡ್ಡ ಭಾಷಾ ಮಾದರಿಗಳ ತರಬೇತಿಗಾಗಿ ಆಂಥ್ರೊಪಿಕ್ನಂತಹ ಎಐ ಕಂಪನಿಗಳು ದೈಹಿಕ ಪುಸ್ತಕಗಳನ್ನು ನಾಶಪಡಿಸುತ್ತಿರುವ ಪ್ರಸ್ತುತ ಅಭ್ಯಾಸದ ನಡುವೆ ತೀಕ್ಷ್ಣವಾದ ಸಮಾನಾಂತರವನ್ನು ಸೆಳೆಯುತ್ತಾರೆ. ಕೈಗಾರಿಕಾ ಬ್ಲೇಡ್ಗಳು ಪುಸ್ತಕಗಳ ಬೆನ್ನೆಲುಬನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿ, ಪುಟಗಳನ್ನು ಸ್ಕ್ಯಾನ್ ಮಾಡಿ, ಉಳಿದ ಭಾಗವನ್ನು ಚೂರುಚೂರು ಮಾಡಲಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ಅವರು ವಿವರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಹಿಂದಿನ ರಾಜಕೀಯ ಸಿದ್ಧಾಂತದಿಂದ ಪ್ರೇರಿತವಾದ ಶುದ್ಧೀಕರಣಗಳಿಗಿಂತ ಭಿನ್ನವಾಗಿ, ಈ ನಾಶವು ಜ್ಞಾನ ಉತ್ಪಾದನೆಯ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಮಾಡಲಾಗುತ್ತಿದೆ, ಪುಸ್ತಕಗಳನ್ನು ಕಚ್ಚಾ ಡೇಟಾದ ಪಾತ್ರೆಗಳಾಗಿ ಮಾತ್ರ ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.
ಆರಂಭಿಕ ಮುದ್ರಣ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ, ಬೈಂಡರ್ಗಳು ಹಳೆಯ ಹಸ್ತಪ್ರತಿಗಳನ್ನು ಅವುಗಳ ಚರ್ಮಕಾಗದಕ್ಕಾಗಿ ನಾಶಪಡಿಸಿ, ಪಠ್ಯವನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸಿದರು ಎಂಬ ವ್ಯಂಗ್ಯವನ್ನು ಲಿಯಾಂಗ್ ಗಮನಿಸುತ್ತಾರೆ. ಮಾನವ ಓದುಗರನ್ನು ಮೆಮೊರಿ ಯಂತ್ರಗಳೊಂದಿಗೆ ಬದಲಾಯಿಸುವುದು ಬ್ರಾಡ್ಬರಿಯ ಫ್ಯಾರನ್ಹೀಟ್ 451 ರಲ್ಲಿ ಜನರು ಪುಸ್ತಕಗಳನ್ನು ನೆನಪಿನಿಂದ ಸಂರಕ್ಷಿಸಿದ ಭರವಸೆಯನ್ನು ಹಿಮ್ಮುಖಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ ಎಂದು ಅವರು ವಾದಿಸುತ್ತಾರೆ. ಡಿಜಿಟಲೀಕರಣವು ಕೆಟ್ಟದ್ದಲ್ಲವಾದರೂ, ವೇಗ ಮತ್ತು ವೆಚ್ಚಕ್ಕಾಗಿ ವಿನಾಶಕಾರಿ ಸ್ಕ್ಯಾನಿಂಗ್ ಅನ್ನು ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡುವ ಬಹು-ಶತಕೋಟಿ ಡಾಲರ್ ಕಂಪನಿಗಳ ವಿಧಾನಗಳನ್ನು ಲಿಯಾಂಗ್ ಪ್ರಶ್ನಿಸುತ್ತಾರೆ. ಎಐ ಯುಗದಲ್ಲಿ ಸಾಮಾನ್ಯ ಜನರ ಸಹಭಾಗಿತ್ವದ ಬಗ್ಗೆ ಅಹಿತಕರ ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನೂ ಅವರು ಎತ್ತುತ್ತಾರೆ.
ಈ ಕಥೆಯನ್ನು ಮೇಲೆ ಲಿಂಕ್ ಮಾಡಲಾದ ಮೂಲದಿಂದ ಎಐ ಮೂಲಕ ಸಂಶ್ಲೇಷಿಸಲಾಗಿದೆ.