
Lawrence Liang, writing for National Herald India, draws a stark parallel between the Nazi book burnings and the current practice of AI companies like Anthropic destroying physical books to train large language…
લોરેન્સ લિયાંગ, નેશનલ હેરાલ્ડ ઈન્ડિયા માટે લખતા, નાઝી પુસ્તક દહન અને એઆઈ કંપનીઓ જેમ કે એન્થ્રોપિક દ્વારા મોટી ભાષા મોડલ્સને તાલીમ આપવા માટે ભૌતિક પુસ્તકોનો નાશ કરવાની વર્તમાન પ્રથા વચ્ચે તીવ્ર સામ્યતા દોરે છે. તે વર્ણન કરે છે કે કેવી રીતે ઔદ્યોગિક બ્લેડ પુસ્તકોની કરોડરજ્જુને કાપી નાખે છે, અને પાનાં સ્કેન કર્યા પછી બાકીના ટુકડા કરી દેવામાં આવે છે. રાજકીય વિચારધારા દ્વારા પ્રેરિત ભૂતકાળની શુદ્ધિઓથી વિપરીત, આ વિનાશ જ્ઞાન ઉત્પાદનના નામે કરવામાં આવે છે, પુસ્તકોને કાચા ડેટાના માત્ર કન્ટેનર તરીકે ગણવામાં આવે છે.
લિયાંગ નોંધે છે કે વિડંબના એ છે કે, પ્રારંભિક મુદ્રણ ઇતિહાસમાં, બાઈન્ડરોએ તેમના ચર્મપત્ર માટે જૂની હસ્તપ્રતોનો નાશ કર્યો હતો, અને લખાણને કાઢી નાખ્યું હતું. તે દલીલ કરે છે કે માનવ વાચકોને મેમરી મશીનોથી બદલવાથી બ્રાડબરીના ફેરનહાઇટ 451 માંની આશા ઉલટી જાય છે, જ્યાં લોકોએ યાદશક્તિ દ્વારા પુસ્તકોને સાચવ્યા હતા. જ્યારે ડિજિટાઇઝેશન પોતે ખરાબ નથી, લિયાંગ મલ્ટિ-બિલિયન ડોલરની કંપનીઓની પદ્ધતિઓ પર સવાલ ઉઠાવે છે જે ઝડપ અને ખર્ચ માટે વિનાશક સ્કેનિંગ પસંદ કરે છે. તે એઆઈના યુગમાં સામાન્ય સંડોવણીનો અસ્વસ્થતાભર્યો પ્રશ્ન પણ ઉઠાવે છે.
સ્રોત: nationalheraldindia.com
આ વાર્તા ઉપરોક્ત સ્ત્રોતમાંથી AI દ્વારા સંશ્લેષિત કરવામાં આવી હતી.