
Lawrence Liang, writing for National Herald India, draws a stark parallel between the Nazi book burnings and the current practice of AI companies like Anthropic destroying physical books to train large language…
नेशनल हेराल्ड इंडियामध्ये लिहिताना लॉरेन्स लियांग यांनी नाझींच्या पुस्तक जाळण्याच्या प्रथेची आणि AI कंपन्या जसे की अँथ्रोपिक या मोठ्या भाषा मॉडेल्सना प्रशिक्षित करण्यासाठी भौतिक पुस्तके नष्ट करत असल्याची तीव्र तुलना केली आहे. त्यांनी वर्णन केले आहे की कशाप्रकारे औद्योगिक ब्लेड्स पुस्तकांच्या कण्यांना तोडतात, पाने स्कॅन केली जातात आणि नंतर उरलेला भाग चिरून टाकला जातो. राजकीय विचारधारेने प्रेरित मागील सफाईप्रक्रियेच्या विपरीत, ही नाशप्रक्रिया ज्ञाननिर्मितीच्या नावाखाली केली जाते, पुस्तकांना केवळ कच्च्या डेटाचे भांडार मानून.
लियांग यांनी नोंदवले आहे की, मुद्रणाच्या सुरुवातीच्या इतिहासात, बाइंडर्स जुन्या हस्तलिखितांचा त्यांच्या चर्मपत्रासाठी नाश करत असत, मजकूर टाकून देत. त्यांचे म्हणणे आहे की, मानवी वाचकांना मेमरी मशीन्सने बदलणे हे ब्रॅडबरीच्या फारेनहाइट ४५१ या कादंबरीतील आशेच्या उलट आहे, जिथे लोकांनी पुस्तके स्मरणशक्तीद्वारे जतन केली होती. डिजिटायझेशन स्वतःच वाईट नसले तरी, लियांग यांनी अब्जावधी डॉलर्सच्या कंपन्यांच्या पद्धतींवर प्रश्न उपस्थित केला आहेत, ज्या वेग आणि खर्चासाठी विनाशकारी स्कॅनिंगचा पर्याय निवडतात. तसेच त्यांनी AI च्या युगात सामान्य लोकांच्या सहभागाबद्दल अस्वस्थ करणारा प्रश्न उपस्थित केला आहे.
स्रोत: nationalheraldindia.com
ही कथा वरील स्रोतावरून AI द्वारे संश्लेषित केली गेली आहे.