चिलीमध्ये जमीन परत मिळाल्याने वनक्षेत्र वाढले नाही

एका दीर्घकालीन अभ्यासातून असे दिसून आले आहे की, चिलीमधील मापुचे समुदायाला गेल्या 30 वर्षांत त्यांची पूर्वजांची जमीन परत दिल्याने लक्षणीय पर्यावरणीय सुधारणा झाली नाही. नेचर सस्टेनेबिलिटीमध्ये प्रकाशित झालेल्या या अभ्यासात 1994 ते 2023 दरम्यान चिलीच्या 1993 च्या स्थानिक कायद्यांतर्गत परत दिलेल्या 1,577 भूखंडांची तपासणी करण्यात आली. यामध्ये असे आढळून आले की व्यावसायिक देशी नसलेल्या वनलागवडीत 18 टक्क्यांनी घट झाली, परंतु कृषी कुरणक्षेत्रात 4.5 टक्क्यांनी वाढ झाली, तर जैवविविधता, कार्बन साठवणूक किंवा मातीची धूप नियंत्रणात सांख्यिकीय दृष्ट्या कोणतीही लक्षणीय सुधारणा झाली नाही.

कॅलिफोर्निया विद्यापीठ, सांता बार्बरा आणि ताल्का विद्यापीठातील संशोधकांनी सांगितले की, या निकालांमुळे स्थानिक जमीन मालकी आपोआप पर्यावरणीय फायदे देते या गृहितकाला आव्हान मिळते. मुख्य लेखक डॅनी जैमोविच यांनी नमूद केले की, जमीन परत मिळाल्यानंतरचा जमिनीचा वापर मोठ्या प्रमाणात देशी जंगल पुनर्संचयित करण्याऐवजी पारंपारिक मापुचे शेती पद्धती, विशेषतः पशुपालन यावर प्रभावित झाला. संशोधकांनी भर दिला की, जमीन परत करण्याचा प्राथमिक हेतू ऐतिहासिक अन्याय दूर करणे आहे, पर्यावरणीय कार्यक्रम म्हणून नव्हे.

या अभ्यासात अॅमेझॉनसारख्या कमी विकसित प्रदेशातील स्थानिक प्रदेशांपेक्षा फरकही अधोरेखित करण्यात आला. चिलीमध्ये परत दिलेल्या बऱ्याच जमिनी जमीन परत करण्यापूर्वी व्यावसायिक वनीकरण आणि शेतीमुळे आधीच मोठ्या प्रमाणात बदलल्या गेल्या होत्या. संशोधक आता चिलीच्या स्थानिक कायद्यातील निर्बंधांची तपासणी करत आहेत, जे समुदायांना परत मिळालेली जमीन विकण्यापासून किंवा गहाण ठेवण्यापासून प्रतिबंधित करतात, चिली आपल्या धोरणांना आंतरराष्ट्रीय फ्रेमवर्कमध्ये समायोजित करत असताना हे नियम दीर्घकालीन आर्थिक विकास आणि संवर्धनावर कसा परिणाम करतात याचा अभ्यास करत आहेत.