
India's aircraft carrier programme faces a strategic dilemma between cost and capability as it eyes a third carrier by 2026. The existing INS Vikrant, which first saw dry dock in 1965, remains…
ભારત ૨૦૨૬ સુધીમાં ત્રીજું એરક્રાફ્ટ કેરિયર મેળવવાનું લક્ષ્ય રાખી રહ્યું છે, જે ખર્ચ અને ક્ષમતા વચ્ચેના વ્યૂહાત્મક દ્વંદ્વને જન્મ આપે છે. ૧૯૬૫ માં પ્રથમ વખત ડ્રાય ડોકમાં મુકાયેલું આઈએનએસ વિક્રાંત આજે પણ નૌકાદળની તાકાતનું પ્રતીક છે. એરક્રાફ્ટ કેરિયર આંતરરાષ્ટ્રીય જળસીમામાં એક ચાલતી રનવે તરીકે કામ કરે છે, જે વિદેશી બેઝની જરૂર વગર વિમાનોને ઉડાન ભરાવે છે અને જરૂર પડ્યે ઝડપથી પાછું ખેંચી શકાય છે. જો કે, ટીકાકારો સવાલ ઉઠાવે છે કે અન્ય સંરક્ષણ પ્રાથમિકતાઓને જોતા ભારત વધારાના કેરિયરનો ખર્ચ ઉઠાવી શકે તેમ છે. એનડીટીવીના અહેવાલ મુજબ, આ ચર્ચા નૌકાદળની મહત્વાકાંક્ષા અને આર્થિક વાસ્તવિકતા વચ્ચે છે, જેમાં કેરિયરની શક્તિ પ્રદર્શિત કરવાની અનન્ય ક્ષમતા મુખ્ય મુદ્દો છે.
ત્રીજા એરક્રાફ્ટ કેરિયર માટેનો આગ્રહ નૌકાદળના ઉત્સાહીઓમાં લોકપ્રિય હોવા છતાં, તે વાસ્તવિક આંકડાઓને નજરઅંદાજ કરે છે. દરેક કેરિયરનો ખર્ચ અંદાજે ૩૫,૦૦૦ કરોડ રૂપિયા છે અને તેને બે એસ્કોર્ટ ફ્રિગેટની જરૂર હોય છે. મહાસત્તા બનવા માટે કેરિયર અનિવાર્ય છે તેવી દલીલ સબમરીન અને મેરીટાઇમ પેટ્રોલ એરક્રાફ્ટમાં ભારતની અધૂરી જરૂરિયાતોને અવગણે છે. સાચી કસોટી એ નથી કે ભારત કેરિયર બનાવી શકે છે કે નહીં, પણ એ છે કે શું તે તેને ચલાવવાનો ખર્ચ ઉઠાવી શકે છે. જો કે ચીન પાસે અત્યારે ત્રણ કેરિયર છે, તેથી સવાલ એ થાય છે કે શું ભારત પાસે કેરિયર ન રાખવાનું પોસાય તેમ છે?
સ્ત્રોત: ndtv.com
આ લેખ ઉપર આપેલા સ્ત્રોતમાંથી એઆઈ દ્વારા તૈયાર કરવામાં આવ્યો છે.