
India's aircraft carrier programme faces a strategic dilemma between cost and capability as it eyes a third carrier by 2026. The existing INS Vikrant, which first saw dry dock in 1965, remains…
ಮೂರನೇ ವಿಮಾನವಾಹಕ ನೌಕೆಯನ್ನು ಹೊಂದುವ ಭಾರತದ ಮಹತ್ವಾಕಾಂಕ್ಷೆಯ ಯೋಜನೆ ವೆಚ್ಚ ಮತ್ತು ಕಾರ್ಯಸಾಧ್ಯತೆಯ ನಡುವಿನ ಜಟಿಲ ಸವಾಲಾಗಿ ಪರಿಣಮಿಸಿದೆ. ೧೯೬೫ರಲ್ಲಿ ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ಡ್ರೈ ಡಾಕ್ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದ ಐಎನ್ಎಸ್ ವಿಕ್ರಾಂತ್ ನೌಕೆಯು ಇಂದಿಗೂ ನೌಕಾಪಡೆಯ ಬಲದ ಸಂಕೇತವಾಗಿದೆ. ಅಂತರರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಜಲಸೀಮೆಯಲ್ಲಿ ವಿಮಾನವಾಹಕ ನೌಕೆಯು ಚಲಿಸುವ ರನ್ ವೇ ಆಗಿ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತದೆ. ವಿದೇಶಿ ನೆಲೆಗಳ ಸಹಾಯವಿಲ್ಲದೆ ಯುದ್ಧ ವಿಮಾನಗಳನ್ನು ಹಾರಿಸಲು ಮತ್ತು ಅಗತ್ಯವಿದ್ದಾಗ ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಹಿಂದಿರುಗಲು ಇದು ನೆರವಾಗುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ರಕ್ಷಣಾ ವಲಯದ ಇತರ ತುರ್ತು ಅಗತ್ಯಗಳನ್ನು ಗಮನಿಸಿದರೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ನೌಕೆಗಳ ನಿರ್ವಹಣೆಯ ವೆಚ್ಚವನ್ನು ಭರಿಸಲು ಭಾರತಕ್ಕೆ ಸಾಧ್ಯವೇ ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನು ವಿಮರ್ಶಕರು ಎತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ನೌಕಾಪಡೆಯ ಮಹತ್ವಾಕಾಂಕ್ಷೆ ಹಾಗೂ ಆರ್ಥಿಕ ವಾಸ್ತವತೆಯ ನಡುವಿನ ಈ ಸಂಘರ್ಷದ ಕುರಿತು ಎನ್ ಡಿಟಿವಿ ವರದಿ ಮಾಡಿದೆ.
ಮೂರನೇ ವಿಮಾನವಾಹಕ ನೌಕೆಯ ಬೇಡಿಕೆಯು ನೌಕಾಪಡೆ ಅಭಿಮಾನಿಗಳಲ್ಲಿ ಜನಪ್ರಿಯವಾಗಿದ್ದರೂ ವಾಸ್ತವಿಕ ಅಂಕಿಅಂಶಗಳನ್ನು ಕಡೆಗಣಿಸುತ್ತಿದೆ. ಪ್ರತಿ ನೌಕೆಯ ನಿರ್ಮಾಣಕ್ಕೆ ಸುಮಾರು ೩೫,೦೦೦ ಕೋಟಿ ರೂಪಾಯಿಗಳ ಅಗತ್ಯವಿದ್ದು ಜೊತೆಗೆ ಎರಡು ಎಸ್ಕಾರ್ಟ್ ಫ್ರಿಗೇಟ್ ನೌಕೆಗಳ ಅವಶ್ಯಕತೆಯಿರುತ್ತದೆ. ಮಹಾಶಕ್ತಿಯಾಗಲು ವಿಮಾನವಾಹಕ ನೌಕೆ ಅನಿವಾರ್ಯ ಎಂಬ ವಾದವು ಭಾರತದ ಸಬ್ ಮರೀನ್ ಮತ್ತು ಕಡಲ ಗಸ್ತು ವಿಮಾನಗಳ ಕೊರತೆಯನ್ನು ನಿರ್ಲಕ್ಷಿಸುತ್ತದೆ. ನೌಕೆಯನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸುವುದು ದೊಡ್ಡ ವಿಷಯವಲ್ಲ ಅದನ್ನು ಸಮರ್ಥವಾಗಿ ನಿರ್ವಹಿಸುವುದು ನಿಜವಾದ ಸವಾಲು. ಆದರೆ ಚೀನಾ ಈಗಾಗಲೇ ಮೂರು ನೌಕೆಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ. ಹೀಗಾಗಿ ಈ ನೌಕೆಯನ್ನು ಹೊಂದದಿರುವುದು ಭಾರತಕ್ಕೆ ಸಾಧ್ಯವೇ ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆ ಮೂಡುತ್ತದೆ.
ಮೂಲ: ndtv.com
ಈ ಸುದ್ದಿಯನ್ನು ಮೇಲೆ ನೀಡಲಾದ ಮೂಲದಿಂದ ಕೃತಕ ಬುದ್ಧಿಮತ್ತೆಯ ಸಹಾಯದಿಂದ ಸಂಕಲಿಸಲಾಗಿದೆ.