
Lucknow-based Vijay Kumari, born in Varanasi at midnight on August 15, 1947, says her age matches that of India. Her birthday made her popular at school, where Independence Day functions and morning…
વારાણસીમાં ૧૫ ઓગસ્ટ ૧૯૪૭ની મધ્યરાત્રિએ જન્મેલાં લખનૌનાં વિજય કુમારી કહે છે કે તેમની ઉંમર અને ભારતની આઝાદી સમાન છે. તેમના જન્મદિવસને કારણે તેઓ શાળામાં ખૂબ લોકપ્રિય હતાં જ્યાં સ્વાતંત્ર્ય દિવસની ઉજવણી અને પ્રભાતફેરીથી વાતાવરણ ગુંજી ઉઠતું. તેમના પતિ કુમાઉ રેજિમેન્ટના મેજર ધીરેન્દ્ર નાથ સિંહ હતા જેમને ૧૯૬૫ના ભારત-પાકિસ્તાન યુદ્ધમાં બહાદુરી માટે વીર ચક્ર મળ્યું હતું. યુદ્ધમાં સુરંગ વિસ્ફોટમાં તેમણે પોતાનો એક પગ ગુમાવ્યો હતો. તેમનું અવસાન ૪ એપ્રિલ ૨૦૨૫ના રોજ થયું હતું. તેમના બે પુત્રો અને એક પૌત્ર ભારતીય સેનામાં સેવા આપી ચૂક્યા છે અથવા આપી રહ્યા છે. કુમારી એ સમય પણ યાદ કરે છે જ્યારે લાલ બહાદુર શાસ્ત્રીની અપીલ બાદ તેમના પરિવારે અનાજની અછત દરમિયાન દિવસનું એક ટંકનું ભોજન જતું કર્યું હતું.

એવું કહેવું સરળ છે કે એક જન્મતારીખ દેશની સમગ્ર સફરને પ્રતિબિંબિત કરે છે. કુમારીની યાદો વધુ વાસ્તવિક છે જેમાં યુદ્ધની ઈજાઓ, મેડિકલ ડિસ્ચાર્જ, કૌટુંબિક બલિદાન અને પેઢી દર પેઢીની સેવા જોવા મળે છે. દેશભક્તિને માત્ર સૈન્ય સેવા પૂરતી મર્યાદિત ગણવી એ પણ એક પ્રકારની બેદરકારી છે કારણ કે તેમના પરિવારે અનાજની અછત સામે લડવા માટે રોજિંદા જીવનમાં બલિદાન આપ્યું હતું. સૌથી મોટો પ્રશ્ન એ છે કે શું આવી સેવા માટેનો જાહેર આદર સમારોહ પૂરો થયા બાદ નિવૃત્ત સૈનિકો અને તેમના પરિવારોને મળતી વ્યવહારુ સહાય સુધી પહોંચે છે કે નહીં.
સ્ત્રોતો (૨): deccanherald.com, indiatoday.in
આ વાર્તા ઉપર આપેલા બે સ્ત્રોતો પરથી એઆઈ દ્વારા તૈયાર કરવામાં આવી છે.
અપડેટ: આ વાર્તા હવે બે સ્ત્રોતો પર આધારિત છે.