
Lucknow-based Vijay Kumari, born in Varanasi at midnight on August 15, 1947, says her age matches that of India. Her birthday made her popular at school, where Independence Day functions and morning…
वाराणसीमध्ये १५ ऑगस्ट १९४७ रोजी मध्यरात्री जन्मलेली लखनौची विजय कुमारी सांगते की तिचे वय भारताच्या वयाइतकेच आहे. वाढदिवसामुळे त्या शाळेत लोकप्रिय होत्या कारण त्याच दिवशी स्वातंत्र्यदिनाचे कार्यक्रम आणि प्रभातफेऱ्या निघत असत. त्यांचे पती कुमाऊँ रेजिमेंटचे मेजर धिरेंद्र नाथ सिंग यांना १९६५ च्या भारत-पाकिस्तान युद्धात एका खाणीच्या स्फोटात पाय गमावल्यानंतर त्यांच्या शौर्यासाठी वीर चक्राने सन्मानित करण्यात आले होते. त्यांचे निधन ४ एप्रिल २०२५ रोजी झाले. त्यांची दोन मुले आणि एक नातू लष्करात कार्यरत आहेत किंवा होते. लाल बहादूर शास्त्री यांच्या आवाहनानंतर अन्नधान्याच्या संकटकाळात त्यांच्या कुटुंबाने दिवसातून एक वेळचे जेवण कसे सोडले होते याची आठवणही कुमारी यांनी सांगितली.

एका महिलेची जन्मतारीख देशाच्या संपूर्ण प्रवासाचे प्रतिबिंब आहे असे मानणे सोपे वाटते. कुमारी यांच्या आठवणी त्यापेक्षा अधिक वास्तववादी आहेत ज्यात युद्धातील दुखापत, वैद्यकीय कारणास्तव निवृत्ती, कौटुंबिक त्याग आणि पिढ्यानपिढ्या सुरू असलेली सेवा दिसून येते. देशभक्ती म्हणजे केवळ लष्करी सेवा असे मानणे चुकीचे ठरेल कारण त्यांच्या कुटुंबाने अन्नटंचाईच्या काळात दैनंदिन छोटासा त्याग करूनही देशसेवा केली आहे. मुख्य प्रश्न हा आहे की अशा सेवेबद्दलचा सार्वजनिक आदर समारंभांनंतरही निवृत्त सैनिक आणि त्यांच्या कुटुंबियांना प्रत्यक्ष मदतीच्या स्वरूपात मिळतो का.
स्रोत (२): deccanherald.com, indiatoday.in
ही बातमी वरील २ स्त्रोतांच्या आधारे एआयद्वारे तयार करण्यात आली आहे.
अद्यतन: ही बातमी आता २ स्त्रोतांवर आधारित आहे.