
Newfoundland’s moose population, estimated at about 110,000, is consuming young trees and shrubs faster than the island’s forests can replace them. Introduced in 1878 and again in 1904 as a source of…
ન્યૂફાઉન્ડલેન્ડમાં અંદાજે ૧.૧૦ લાખ મૂસ પ્રાણીઓ યુવા વૃક્ષો અને છોડને એટલી ઝડપથી ખાઈ રહ્યા છે કે જંગલો તેની ભરપાઈ કરવામાં અસમર્થ છે. ૧૮૭૮ અને ૧૯૦૪માં માંસ અને શિકારના હેતુથી લાવવામાં આવેલા આ પ્રાણીઓની સંખ્યા ૧૯૩૦ પછી વરુઓ લુપ્ત થતા અને લાકડા કાપવાની પ્રવૃત્તિને કારણે નવી વનસ્પતિ ઉગતા ખૂબ જ વધી ગઈ છે. પ્રાંતીય વન્યજીવ માહિતી મુજબ એક મૂસ ઉનાળામાં દરરોજ ૬૦ પાઉન્ડ સુધી વનસ્પતિ ખાઈ શકે છે.
વસવાટની મર્યાદાઓ અને શિકારના કારણે આ પ્રાણીઓની સંખ્યામાં સતત વધ-ઘટ જોવા મળી છે. ગ્રોસ મોર્ન નેશનલ પાર્કમાં ૧૯૯૮માં તેમની સંખ્યા ૭,૦૦૦ ને વટાવી ગઈ હતી જેણે જંગલના પુનર્જીવનને નુકસાન પહોંચાડી ઘાસના મેદાનો બનાવી દીધા હતા. પાર્ક્સ કેનેડા હવે આ સંખ્યાને ૨,૦૦૦ ની આસપાસ જાળવી રહ્યું છે. ન્યૂફાઉન્ડલેન્ડે ૨૦૨૬-૨૭ માટે શિકારનો ક્વોટા ૧,૦૯૦ લાયસન્સ વધારીને ૨૮,૭૦૫ કર્યો છે.
આને માત્ર વન્યજીવ સફળતાની ગાથા ગણાવવી તે જંગલોને થયેલા નુકસાનની અવગણના સમાન છે અને માત્ર શિકારને જ એકમાત્ર ઉકેલ માનવો તે રહેઠાણના ડેટાને નકારવા જેવું છે. ન્યૂફાઉન્ડલેન્ડનો અનુભવ દર્શાવે છે કે બહારથી લાવવામાં આવેલા પ્રાણીઓ ખાસ કરીને શિકારીઓના અભાવમાં ઇકોસિસ્ટમ કરતાં વધુ ઝડપથી વધી શકે છે. શિકારનો ક્વોટા માત્ર જાહેર દબાણને બદલે સ્થાનિક સર્વેક્ષણ અને જંગલોની રિકવરી પર આધારિત હોવો જોઈએ. સૌથી મહત્વની કસોટી એ છે કે શું મૂસની સંખ્યા લક્ષ્યાંકિત મર્યાદામાં હોવા છતાં યુવા વૃક્ષો ફરીથી ઉગી રહ્યા છે.
સ્ત્રોત: timesofindia.indiatimes.com
આ અહેવાલ ઉપર આપેલી લિંક પરથી AI દ્વારા તૈયાર કરવામાં આવ્યો છે.