Now Reading: न्यूफाउंडलंडमधील जंगलांवर स्थलांतरित मूस प्राण्यांचे मोठे संकट
-
01
न्यूफाउंडलंडमधील जंगलांवर स्थलांतरित मूस प्राण्यांचे मोठे संकट
Newfoundland’s moose population, estimated at about 110,000, is consuming young trees and shrubs faster than the island’s forests can replace them. Introduced in 1878 and again in 1904 as a source of…
थोडक्यात बातमी
न्यूफाउंडलंडमध्ये मूस प्राण्यांची संख्या अंदाजे १ लाख १० हजार असून ते जंगलातील नवीन झाडे आणि झुडपे जंगलाच्या पुनरुज्जीवन क्षमतेपेक्षा अधिक वेगाने खात आहेत. मांस आणि शिकारीसाठी १८७८ आणि १९०४ मध्ये आणलेल्या या प्राण्यांची संख्या १९३० च्या सुमारास लांडगे नामशेष झाल्यानंतर आणि जंगलतोडीमुळे नवीन वनस्पती उपलब्ध झाल्याने वाढली. प्रांतीय वन्यजीव माहितीनुसार एक मूस उन्हाळ्यात दररोज ६० पौंडांपर्यंत वनस्पती खाऊ शकतो.
हवामान मर्यादा आणि शिकारीमुळे या कळपाची संख्या वारंवार कमी-जास्त झाली आहे. ग्रो मोर्न नॅशनल पार्कमध्ये १९९८ मध्ये ही संख्या ७ हजारांच्या वर गेली होती ज्यामुळे जंगल पुनरुज्जीवनावर परिणाम होऊन गवताळ प्रदेश तयार झाला. पार्क्स कॅनडा आता ही संख्या २ हजारांच्या आसपास राखत आहे. न्यूफाउंडलंडने २०२६-२७ या वर्षासाठी शिकारीचा कोटा १,०९० लायसन्सनी वाढवून २८,७०५ केला आहे.
द इंडियन ओपिनियन
याला केवळ वन्यजीव यशाची गोष्ट मानणे म्हणजे जंगलांच्या नुकसानीकडे दुर्लक्ष करणे आहे तर शिकार हाच एकमेव उपाय मानणे म्हणजे अधिवासाच्या माहितीकडे दुर्लक्ष करणे आहे. न्यूफाउंडलंडचा अनुभव हेच दर्शवतो की स्थलांतरित प्राणी विशेषतः शिकारी प्राणी नामशेष झाल्यानंतर परिसंस्थेच्या मर्यादेबाहेर वाढू शकतात. शिकारीचा कोटा हा केवळ सार्वजनिक दबावावर नव्हे तर स्थानिक सर्वेक्षणे आणि जंगल पुनरुज्जीवनाच्या आधारावर ठरवला पाहिजे. कळपाची संख्या लक्ष्यानुसार ठेवून नवीन झाडे पुन्हा वाढतात का, हीच खरी कसोटी असेल.
स्त्रोत: timesofindia.indiatimes.com
ही बातमी वरील लिंकमधील माहितीच्या आधारे एआयद्वारे तयार करण्यात आली आहे.
