
Newfoundland’s moose population, estimated at about 110,000, is consuming young trees and shrubs faster than the island’s forests can replace them. Introduced in 1878 and again in 1904 as a source of…
சுமார் 1.10 லட்சம் என மதிப்பிடப்பட்டுள்ள நியூஃபவுண்ட்லாந்தின் மூஸ் மான் எண்ணிக்கை, தீவின் காடுகள் மீண்டும் வளரும் வேகத்தை விட வேகமாக இளம் மரங்களையும் செடிகளையும் உண்டு அழிக்கின்றன. 1878 மற்றும் 1904 ஆம் ஆண்டுகளில் இறைச்சிக்காகவும் வேட்டைக்காகவும் அறிமுகப்படுத்தப்பட்ட இந்த மான்கள், 1930 இல் ஓநாய்கள் அழிந்த பிறகு காடுகளைச் சார்ந்து பெருகத் தொடங்கின. மாகாண வனவிலங்கு தரவுகளின்படி ஒரு மான் கோடைகாலத்தில் மட்டும் தினமும் 60 பவுண்டுகள் தாவரங்களை உண்ணும்.
வாழ்விட எல்லைகள் மற்றும் வேட்டையாடுதல் காரணமாக இந்த மான்களின் எண்ணிக்கை ஏற்ற இறக்கத்துடன் உள்ளது. கிரோஸ் மோன் தேசிய பூங்காவில் 1998 இல் 7,000 ஆக உயர்ந்த மான்களின் எண்ணிக்கை காடுகளைச் சேதப்படுத்தி புல்வெளிகளாக மாற்றியது. தற்போது பூங்கா நிர்வாகம் இதை 2,000 ஆகக் கட்டுப்படுத்தியுள்ளது. நியூஃபவுண்ட்லாந்து தனது 2026-27 ஆம் ஆண்டிற்கான வேட்டை உரிமங்களை 1,090 அதிகரித்து மொத்தம் 28,705 ஆக உயர்த்தி உள்ளது.
இதை வனவிலங்கு வெற்றி கதையாக மட்டும் பார்ப்பது காடுகளுக்கு ஏற்படும் இழப்பை மறைக்கும் செயலாகும். வேட்டையாடுதல் மட்டுமே தீர்வென நினைப்பது வாழ்விடத் தரவுகளைப் புறக்கணிப்பதாகும். அறிமுகப்படுத்தப்பட்ட விலங்குகள் வேட்டையாடும் மிருகங்கள் இல்லாத சூழலில் கட்டுக்கடங்காமல் பெருகி சூழலியலை எப்படிப் பாதிக்கும் என்பதற்கு நியூஃபவுண்ட்லாந்து ஒரு சிறந்த எடுத்துக்காட்டு. வேட்டைக்கான ஒதுக்கீடு என்பது பொதுமக்களின் அழுத்தத்தால் அல்லாமல் உள்ளூர் ஆய்வு மற்றும் காடுகளின் மறுசீரமைப்பு அடிப்படையில் இருக்க வேண்டும். மூஸ் மான்களின் எண்ணிக்கை கட்டுக்குள் இருக்கும்போது இளம் மரங்கள் மீண்டும் வளர்கின்றனவா என்பதே இதற்கான உண்மையான சோதனையாகும்.
ஆதாரம்: timesofindia.indiatimes.com
இந்தச் செய்தி மேலே இணைக்கப்பட்டுள்ள மூலத்திலிருந்து செயற்கை நுண்ணறிவு மூலம் உருவாக்கப்பட்டது.