
The Chipko movement took shape in 1974 when Gaura Devi led women in Reni village, Chamoli, to embrace trees and stop labourers from felling them. In 1977, poet Girish Tiwari, known as…
1974-ൽ ഗൗരാ ദേവിയുടെ നേതൃത്വത്തിൽ ചമോലിയിലെ റേണി ഗ്രാമത്തിലെ സ്ത്രീകൾ മരങ്ങളെ ആലിംഗനം ചെയ്ത് വെട്ടിമാറ്റുന്ന തൊഴിലാളികളെ തടഞ്ഞതോടെയാണ് ചിപ്കോ പ്രസ്ഥാനം രൂപം കൊണ്ടത്. 1977-ൽ, ഗിർദ എന്നറിയപ്പെടുന്ന കവി ഗിരീഷ് തിവാരി, നൈനിറ്റാളിലെ ഒരു വന ലേലത്തിനെതിരെ അണിനിരത്താൻ കുമാവോണി ഗാനവും ഹുഡ്കയും ഉപയോഗിച്ചു, അത് റദ്ദാക്കാൻ നിർബന്ധിതനായി. നവീൻ ജോഷി എഴുതുന്നത്, സ്വാതന്ത്ര്യസമരം മുതൽ ആദിവാസി പ്രതിഷേധങ്ങൾ വരെയുള്ള അഹിംസാത്മക പ്രസ്ഥാനങ്ങളെ നാടോടി ഗാനങ്ങളും കവിതയും വാദ്യോപകരണങ്ങളും തെരുവ് നാടകങ്ങളും മുദ്രാവാക്യങ്ങളും ശക്തിപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ടെന്നാണ്.
ജന്തർ മന്തറിലെ സമീപകാല പ്രതിഷേധവുമായി ഈ പാരമ്പര്യത്തെ ലേഖനം ബന്ധിപ്പിക്കുന്നു, അവിടെ യുവ പ്രതിഷേധക്കാർ ദഫ്ലികളുമായി പാടുകയും ക്രിയാത്മകമായ പോസ്റ്ററുകൾ ഉപയോഗിക്കുകയും ചെയ്തു. മധ്യപ്രദേശിലെ ആദിവാസി ഗ്രാമവാസികളുടെ കെൻ-ബെത്വാ ലിങ്ക് പദ്ധതിയോടുള്ള എതിർപ്പിനെയും ഇത് പരാമർശിക്കുന്നു, ഇത് വനങ്ങൾക്കും ഉപജീവനത്തിനും നഷ്ടപരിഹാര അവകാശങ്ങൾക്കും ഭീഷണിയാണെന്ന് അവർ പറയുന്നു.
പ്രതിഷേധ ഗാനങ്ങൾ അലങ്കാരം മാത്രമാണ് എന്നതാണ് അലസമായ കാഴ്ചപ്പാട്, അതേസമയം സാംസ്കാരിക ആവിഷ്കാരത്തിന് മാത്രം അധികാരത്തെ പരാജയപ്പെടുത്താൻ കഴിയും എന്നതാണ് പെരുപ്പിച്ച കൗണ്ടർ ക്ലെയിം. റേണിയിലെ സ്ത്രീകളും നൈനിറ്റാൾ പ്രതിഷേധക്കാരും രണ്ട് വായനകളും പരാജയപ്പെടുന്നത് എന്തുകൊണ്ടാണെന്ന് കാണിക്കുന്നു: സംഗീതത്തിനും പ്രാദേശിക സ്മരണകൾക്കും ആളുകളെ ഒരുമിച്ച് കൊണ്ടുവരാൻ കഴിയും, എന്നാൽ ഓർഗനൈസേഷനും സുസ്ഥിരമായ സമ്മർദ്ദവുമാണ് ഫലങ്ങൾ നിർണ്ണയിക്കുന്നത്. കെൻ-ബെത്വാ സംഘർഷം വിധിക്കപ്പെടുക, ബാധിച്ച കുടുംബങ്ങളുടെ എണ്ണം, നൽകിയ നഷ്ടപരിഹാരം, യഥാർത്ഥത്തിൽ സംരക്ഷിക്കപ്പെട്ട വനങ്ങൾ എന്നിവയാൽ ആയിരിക്കും, ഇരുവശത്തുനിന്നുമുള്ള മുദ്രാവാക്യങ്ങളാൽ അല്ല.
ഉറവിടം: nationalheraldindia.com
മുകളിൽ ലിങ്ക് ചെയ്ത ഉറവിടത്തിൽ നിന്ന് AI സമന്വയിപ്പിച്ച കഥയാണിത്.