
The Chipko movement took shape in 1974 when Gaura Devi led women in Reni village, Chamoli, to embrace trees and stop labourers from felling them. In 1977, poet Girish Tiwari, known as…
1974లో చమోలి జిల్లాలోని రేణి గ్రామంలో గౌరా దేవి నేతృత్వంలో మహిళలు చెట్లను ఆలింగనం చేసుకుని కార్మికులను నరకకుండా ఆపడంతో చిప్కో ఉద్యమం రూపుదిద్దుకుంది. 1977లో గిర్దా అని పిలువబడే కవి గిరీష్ తివారీ, కుమావోని పాట మరియు హుడ్కాను ఉపయోగించి నైనిటాల్లో అటవీ వేలాన్ని వ్యతిరేకించి, దానిని రద్దు చేయించారు. నవీన్ జోషి రాస్తూ, జానపద పాటలు, కవిత్వం, వాయిద్యాలు, వీధి నాటకాలు మరియు నినాదాలు స్వాతంత్ర్య పోరాటం నుండి ఆదివాసీ నిరసనల వరకు అహింసా ఉద్యమాలను ఎప్పటికప్పుడు బలోపేతం చేశాయని అన్నారు.
వ్యాసం ఈ సంప్రదాయాన్ని ఢిల్లీలోని జంతర్ మంతర్ వద్ద జరిగిన ఇటీవలి నిరసనతో ముడిపెడుతుంది, అక్కడ యువ ప్రదర్శకులు డఫ్లీలతో పాటు పాడారు మరియు సృజనాత్మక పోస్టర్లను ఉపయోగించారు. ఇది మధ్యప్రదేశ్లోని గ్రామీణుల నిరసనను కూడా ప్రస్తావిస్తుంది, వారు కెన్-బెత్వా లింక్ ప్రాజెక్ట్ అడవులు, జీవనోపాధి మరియు పరిహార హక్కులను బెదిరిస్తుందని చెప్పారు.
నిరసన పాటలు కేవలం అలంకారమేననే నీరసమైన అభిప్రాయం ఉండగా, సాంస్కృతిక వ్యక్తీకరణ మాత్రమే అధికారాన్ని ఓడించగలదనే అతిశయోక్తి కూడా ఉంది. రేణి మహిళలు మరియు నైనిటాల్ నిరసనకారులు రెండు వాదనలు ఎందుకు విఫలమవుతాయో చూపిస్తున్నాయి: సంగీతం మరియు స్థానిక జ్ఞాపకాలు ప్రజలను ఒకచోట చేర్చగలవు, కానీ సంస్థ మరియు నిరంతర ఒత్తిడి ఫలితాలను నిర్ణయిస్తాయి. కెన్-బెత్వా వివాదాన్ని ప్రభావిత కుటుంబాల సంఖ్య, చెల్లించిన పరిహారం మరియు వాస్తవానికి రక్షించబడిన అడవుల ద్వారా తీర్పు చెప్పాలి, ఏ వైపు నినాదాల ద్వారా కాదు.
మూలం: nationalheraldindia.com
ఈ కథ పైన ఇవ్వబడిన మూలం నుండి AI ద్వారా సంశ్లేషించబడింది.