
A Times Now opinion article argues that people displaced during the 1947 Partition should not be described simply as refugees. It says they moved within undivided India before Partition created India and…
1947 ஆம் ஆண்டு இந்தியா பாகிஸ்தான் பிரிவினையின் போது இடம்பெயர்ந்த மக்களை வெறும் அகதிகள் என்று அழைக்கக்கூடாது என்று டைம்ஸ் நவ் கட்டுரை வாதிடுகிறது. இந்தியா மற்றும் பாகிஸ்தான் உருவாக்கப்படுவதற்கு முன்பாகவே அவர்கள் பிரிக்கப்படாத இந்தியாவிற்குள் இடம்பெயர்ந்ததாகவும், பின்னர் டெல்லியில் உள்ள லஜ்பத் நகர், திலக் நகர் மற்றும் பஞ்சாபி பாக் போன்ற குடியிருப்பு பகுதிகளில் தங்கள் வாழ்க்கையை மீண்டும் கட்டமைத்ததாகவும் அது குறிப்பிடுகிறது.
அகதி முகாம்களில் நிலவிய கடும் குடிநீர் பற்றாக்குறை, போதிய உடைகள் மற்றும் குழந்தைகளுக்கான பால் இன்மை போன்ற துயரங்களை இக்கட்டுரை நினைவுபடுத்துகிறது. சிறிய வேலைகள் மற்றும் தெருவோர வியாபாரங்களில் ஈடுபட்டு வெற்றிகரமான தொழிலதிபர்களாக உயர்ந்த இடம்பெயர்ந்த குடும்பங்களின் பங்களிப்பையும் இக்கட்டுரை பாராட்டுகிறது. அவர்களின் துயரத்தோடு சேர்த்து அவர்களின் விடாமுயற்சியையும் பங்களிப்பையும் நினைவுகூர வேண்டும் என்று அது கூறுகிறது.
இடம்பெயர்ந்த லட்சக்கணக்கான மக்களை வெறும் உதவியற்ற பாதிக்கப்பட்டவர்களாக மட்டும் சித்தரிக்கக் கூடாது என்ற கட்டுரையின் வாதம் சரியானது என்றாலும் அது மிகையானது. பிரிவினைக்கு பிறகு மக்கள் புதிய சர்வதேச எல்லையை கடந்தனர். பலர் பிற்காலத்தில் உழைப்பால் முன்னேறினாலும் ஆரம்ப காலத்தில் அரசு நிவாரணத்தை சார்ந்தே இருந்தனர். அவர்களை அகதிகள் என்று அழைப்பது சட்ட மற்றும் மனிதாபிமான எதார்த்தத்தை குறிக்கும் அதேவேளையில் சக குடிமக்கள் என்று அழைப்பது அவர்களின் உரிமையை அங்கீகரிக்கும் செயலாகும். உண்மையான நினைவுகூருதல் என்பது சொற்களை வைத்து தேசபக்தியை சோதிப்பதற்குப் பதிலாக இந்த இரண்டு உண்மைகளையும் சமமாக ஏற்பதே ஆகும்.
ஆதாரம்: timesnownews.com
இந்த செய்தி மேலே உள்ள மூலத்திலிருந்து செயற்கை நுண்ணறிவு மூலம் தொகுக்கப்பட்டது.