
A Times Now opinion article argues that people displaced during the 1947 Partition should not be described simply as refugees. It says they moved within undivided India before Partition created India and…
ટાઇમ્સ નાઉના એક અભિપ્રાય લેખમાં દલીલ કરવામાં આવી છે કે ૧૯૪૭ના ભાગલા વખતે વિસ્થાપિત થયેલા લોકોને માત્ર શરણાર્થી તરીકે વર્ણવવા જોઈએ નહીં. તેમાં જણાવાયું છે કે તેઓ અવિભાજિત ભારતમાં સ્થળાંતર કરતા હતા અને ત્યારબાદ ભાગલાથી ભારત તથા પાકિસ્તાન અસ્તિત્વમાં આવ્યા પછી દિલ્હીની લાજપત નગર, તિલક નગર અને પંજાબી બાગ જેવી વસાહતોમાં તેમણે પોતાનું જીવન ફરીથી બનાવ્યું હતું.
આ લેખ શરણાર્થી છાવણીઓમાં પાણી, કપડાં અને બાળકો માટે દૂધ જેવી પાયાની સુવિધાઓની ભારે અછતને યાદ કરે છે. તેમાં નાની નોકરીઓ અને ફેરિયા તરીકે કામ શરૂ કરનાર વિસ્થાપિત પરિવારોને સફળ વ્યવસાયો સ્થાપવા બદલ શ્રેય આપવામાં આવ્યો છે. લેખ કહે છે કે તેમના દુઃખની સાથે સાથે તેમની સ્થિતિસ્થાપકતા અને યોગદાનને પણ યાદ રાખવું જોઈએ.
આ લેખ લાખો વિસ્થાપિત લોકોને માત્ર લાચાર પીડિત ગણાવવાના વલણનો સાચો વિરોધ કરે છે પરંતુ તેની દલીલ ઘણી એકપક્ષી બની જાય છે. ભાગલાના પીડિતોએ નવી આંતરરાષ્ટ્રીય સરહદ ઓળંગી હતી અને તેમાંથી ઘણા સરકારી રાહત પર નિર્ભર હતા, ભલે પછીથી તેમણે પોતાની મહેનતથી જીવન ફરીથી ઊભું કર્યું હોય. તેમને શરણાર્થી કહેવાથી તે કાયદાકીય અને માનવીય વાસ્તવિકતા નોંધાય છે, જ્યારે તેમને સાથી નાગરિક કહેવાથી તેમની સભ્યતા સ્વીકારાય છે. યોગ્ય સ્મરણમાં આ બંને સત્યોનો સંગમ હોવો જોઈએ, નહીં કે શબ્દાવલિને દેશભક્તિની કસોટી બનાવી દેવી જોઈએ.
સ્ત્રોત: timesnownews.com
આ સમાચાર ઉપર આપેલી લિંક પરથી એઆઈ દ્વારા તૈયાર કરવામાં આવ્યા છે.