
Maharashtra’s tradition of protest music has found a new voice in hip-hop and rap, blending centuries-old folk forms like Gondhal, Bharud, and Shahiri with digital beats. The Free Press Journal reports that…
महाराष्ट्राच्या निषेध संगीताच्या परंपरेला हिप-हॉप आणि रॅप या नव्या आवाजात स्थान मिळाले आहे, ज्यामध्ये गोंधळ, भारूड आणि शाहिरी यांसारख्या शतकानुशतके जुन्या लोककलांचे डिजिटल बीट्ससह मिश्रण केले जात आहे. फ्री प्रेस जर्नलच्या वृत्तानुसार, कलाकार आज पारंपरिक वाद्ये आधुनिक शैलींसोबत जोडून जाती, कामगार आणि शैक्षणिक न्याय यासाठी आवाज उठवत आहेत, जो संत-कवींपासून क्रांतिकारी शाहिरांपर्यंतचा वारसा पुढे नेत आहे.
संगीतकार संभाजी भगत, ज्यांच्या संगीताने ‘कोर्ट’ या चित्रपटाला प्रेरणा दिली, ते निषेध गीतांवर विश्लेषणात्मक कठोरता लागू करतात आणि जनरेशन Z च्या चळवळी समजून घेण्यासाठी समाजशास्त्रज्ञांचा सल्ला घेतात, त्यानंतरच लोकसंगीताला हिप-हॉप किंवा चित्रपट संगीतात मिसळतात. “कला, संगीत आणि आवाज ही सांस्कृतिक वर्चस्वाविरुद्धची शस्त्रे बनतात, कारण आवाजाला गोळी घालता येत नाही,” असे ते म्हणतात. चार दशकांच्या रस्त्यावरील सादरीकरणाचा अनुभव असलेले कार्यकर्ते सुनील कदम लक्षात घेतात की निषेध संगीत गांधीवादी, मार्क्सवादी आणि आंबेडकरी प्रवाहांमधून वाटचाल करत आले आहे आणि आता स्मार्टफोन युगाच्या वितरणाशी जुळवून घेत आहे.
अभिरूप कदम, एक कलाकार आणि शिक्षक, असा युक्तिवाद करतात की रॅप हे पारंपरिक लोकगीत किंवा पोवाड्यांपेक्षा “वेगळे नाही”, तर ते त्याच तत्त्वज्ञानाचे एक नवे माध्यम आहे. लेख मध्ययुगीन संत-कवींपासून ते कोविड-काळातील लोककलांचा सार्वजनिक आरोग्य संदेशासाठी वापर या उत्क्रांतीचा मागोवा घेतो आणि निष्कर्ष काढतो की महाराष्ट्राचे निषेध संगीत हे एक गतिमान सामाजिक साधन आहे, संग्रहालयातील प्रदर्शन नव्हे.
स्रोत: freepressjournal.in
हे वृत्त वरील स्रोताच्या आधारे AI द्वारे संश्लेषित करण्यात आले आहे.