
Facial recognition systems are being used in Indian public spaces despite the absence of a comprehensive law governing them, Bar and Bench reports. Systems scan faces at Howrah station, the Ram Mandir…
ભારતમાં ચહેરાની ઓળખ પ્રણાલીનો ઉપયોગ જાહેર સ્થળોએ થઈ રહ્યો છે, છતાં તેને નિયંત્રિત કરતો કોઈ વ્યાપક કાયદો નથી, એવો અહેવાલ બાર એન્ડ બેન્ચે આપ્યો છે. સિસ્ટમો હાવડા સ્ટેશન, અયોધ્યાના રામ મંદિર અને અમદાવાદના સેફ-સિટી નેટવર્કમાં ચહેરા સ્કેન કરે છે, ઘણીવાર લોકોને જાણ કર્યા વિના અથવા તેમની સંમતિ લીધા વિના.
સુપ્રીમ કોર્ટના 2017ના ગોપનીયતાના ચુકાદા (જસ્ટિસ કે.એસ. પુટ્ટાસ્વામી વિ યુનિયન ઓફ ઇન્ડિયા) અનુસાર, ગોપનીયતાને અસર કરતી કોઈપણ રાજ્ય ક્રિયા માટે કાનૂની આધાર, કાયદેસરનો ઉદ્દેશ્ય, પ્રમાણસરતા અને દુરુપયોગ સામે રક્ષણ જરૂરી છે. બાર એન્ડ બેન્ચ દલીલ કરે છે કે ગુમ થયેલા બાળકોને શોધવા માટે બનાવાયેલા પોલીસ મેન્યુઅલો, કાર્યપાલિકા આદેશો અને કોર્ટની સૂચનાઓ તે કસોટી પર ખરી ઉતરતી નથી. EU એ જાહેર સ્થળોએ રીઅલ-ટાઇમ બાયોમેટ્રિક ઓળખને તીવ્રપણે પ્રતિબંધિત કરી છે.
એવો દાવો કે ફેશિયલ રેકોગ્નિશન માત્ર સ્માર્ટ પોલીસીંગ છે, તે ગોપનીયતા, વિરોધ અને પત્રકારત્વ પર તેની અસરને અવગણે છે. પરંતુ દરેક કેમેરા તત્કાલ ગેરકાયદેસર દેખરેખ સર્જે છે તેવો સામાન્ય દાવો કરવા માટે પણ દરેક સિસ્ટમના હેતુ, રેકોર્ડ રાખવાના નિયમો અને ઍક્સેસ કંટ્રોલ વિશે પુરાવા જોઈએ. કેન્દ્રીય ખાલીપો સ્પષ્ટ છે: ભારત પાસે જીવંત જાહેર બાયોમેટ્રિક ઓળખ માટે કોઈ સમર્પિત સંસદીય માળખું નથી. સંસદે આ મુદ્દો નક્કી કરવો જોઈએ, જેમાં ઉપયોગને મંજૂરી હોય ત્યાં ન્યાયિક મંજૂરી અને ઓડિટની આવશ્યકતાઓ સામેલ હોય. શું કોઈ પ્રસ્તાવિત કાયદો વોચલિસ્ટ, ભૂલ દરો અને કાઢી નાખવાની સમયમર્યાદા પ્રકાશિત કરશે?
સ્રોત: barandbench.com
આ વાર્તા ઉપરોક્ત સ્રોતમાંથી AI દ્વારા સંશ્લેષિત કરવામાં આવી હતી.