
Facial recognition systems are being used in Indian public spaces despite the absence of a comprehensive law governing them, Bar and Bench reports. Systems scan faces at Howrah station, the Ram Mandir…
बार अँड बेंचच्या वृत्तानुसार, सर्वसमावेशक कायदा नसतानाही भारतीय सार्वजनिक ठिकाणी फेशियल रेकग्निशन प्रणाली वापरल्या जात आहेत. हावडा स्टेशन, अयोध्येतील राम मंदिर आणि अहमदाबादच्या सुरक्षित-शहर नेटवर्कमध्ये या प्रणाली चेहरे स्कॅन करतात, अनेकदा लोकांना माहिती न देता किंवा संमती न घेता. हे तंत्रज्ञान स्पेनच्या हर्टा सिक्युरिटी कंपनीचे असून देशभरातील हजारो कॅमेऱ्यांवर कार्यरत आहे.
न्यायमूर्ती के.एस. पुट्टस्वामी विरुद्ध भारत संघ या खटल्यातील सर्वोच्च न्यायालयाच्या २०१७ च्या गोपनीयतेच्या निकालानुसार, गोपनीयतेवर परिणाम करणाऱ्या राजकीय कृतींसाठी कायदेशीर आधार, वैध उद्दिष्ट, आनुपातिकता आणि दुरुपयोगापासून संरक्षण आवश्यक आहे. बार अँड बेंचचा युक्तिवाद आहे की हरवलेल्या मुलांचा शोध घेण्यासाठी तयार केलेले पोलिस नियमावली, कार्यकारी आदेश आणि न्यायालयीन निर्देश ही कसोटी पूर्ण करत नाहीत. युरोपियन युनियनने सार्वजनिक ठिकाणी रिअल-टाइम बायोमेट्रिक ओळखीवर तीव्र निर्बंध लादले आहेत.
फेशियल रेकग्निशन हे केवळ स्मार्ट पोलिसिंग आहे असा दावा त्याचा गोपनीयता, निदर्शने आणि पत्रकारितेवर होणाऱ्या परिणामाकडे दुर्लक्ष करतो. पण प्रत्येक कॅमेरा त्वरित बेकायदेशीर पाळत ठेवतो असा आरोप करण्यासाठी प्रत्येक प्रणालीचा उद्देश, डेटा ठेवण्याचे नियम आणि प्रवेश नियंत्रणे यावर पुरावे आवश्यक आहेत. मध्यभागी असलेली कमतरता स्पष्ट आहे: भारतात सार्वजनिक ठिकाणी लाइव्ह बायोमेट्रिक ओळखीसाठी कोणतेही समर्पित संसदीय फ्रेमवर्क नाही. संसदेने हा मुद्दा सोडवावा, जेथे वापरास परवानगी दिली जाईल तेथे न्यायिक मंजुरी आणि ऑडिट आवश्यकता असाव्यात. कोणताही प्रस्तावित कायदा वॉचलिस्ट, त्रुटी दर आणि हटविण्याची वेळ प्रकाशित करेल का?
स्त्रोत: barandbench.com
ही बातमी एआयद्वारे वरील स्त्रोतावरून संश्लेषित करण्यात आली आहे.